[ سوره التوبة ‹ 9 › : آيه 61 ] وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّه وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّه لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ‹ 61 › ترجمه : 61 - از آنها كسانى هستند كه پيامبر را آزار مىدهند ، و مىگويند او خوشباور و گوشى است ! ، بگو خوشباور بودن او به نفع شماست ( ولى بدانيد ) او ايمان به خدا دارد و ( تنها ) تصديق مومنان مىكند ، و رحمت است براى كسانى از شما كه ايمان آورده‌اند ، و آنها كه فرستاده خدا را آزار مىدهند عذاب دردناكى دارند . شان نزول : اين حسن است نه عيب ! براى آيه فوق شان نزولهايى ذكر شده كه بىشباهت به يكديگر نيست ، از جمله اينكه گفته‌اند : اين آيه درباره گروهى از منافقان نازل شده ، كه دور هم نشسته بودند و سخنان ناهنجار ، درباره پيامبر ص مىگفتند ، يكى از آنان گفت : اين كار را نكنيد ، زيرا ، مىترسيم به گوش محمد برسد ، و او به ما بد بگويد ( و مردم را بر ضد ما بشوراند ) . يكى از آنان كه نامش « جلاس » بود گفت : مهم نيست ، ما هر چه بخواهيم مىگوئيم ، و اگر به گوش او رسيد نزد وى مىرويم ، و انكار مىكنيم ، و او از ما مىپذيرد ، زيرا محمد ص آدم خوشباور و دهنبينى است ، و هر كس هر چه بگويد قبول مىكند ، در اين هنگام آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت :